Elisabeth haar laatste IVF blog : Vijf tips om het vol te houden als je leven in het teken staat van zwanger worden.

Elisabeth’s vorige blog gemist? Je leest hem hier terug.

Als ik onze IVF-reis moet samenvatten in vijf tips? Dan zijn het deze: 

  • 1.Leef bij de dag, kijk per dag hoe je je voelt
  • en wat je nodig hebt.
  • 2.Wees je bewust van wat je wél hebt.
  • 3.Praat met elkaar.
  • 4.Laat de tegenslagen toe.
  • 5.Spreek je wensen uit. 
  • Foto: Marleen Sapetapy

    1. Leef bij de dag. Natuurlijk wil je liever vandaag dan morgen dat kindje om voor te zorgen. Ik visualiseerde er ook op los, wenste, hoopte dat het een lieve lust was. Maar ondertussen leef je nu. Elke dag weer. En als je jezelf voorbij loopt in het nu, heb je daar morgen niets aan. 

    2. Wees je bewust van wat je wél hebt. Zo cliche, en niet bedoeld als goedmaker voor het gemis. Maar (ook weer in het nu) stilstaan bij wat er wel is, helpt bij het dealen met de zwaarte van de IVF-reis. Genieten van kleine dingen als een wandeling, een korte vakantie. Voel de liefde voor elkaar, voor het leven. 

    3. Praat met elkaar. Je bent als partners samen maar toch ook een individu, met allebei je eigen emoties. Je beleeft het nooit hetzelfde, dat kan ook niet. Juist daarom is het zo belangrijk om daarbij stil te staan, elkaar regelmatig te vragen hoe het gaat. Hormonen die je spuit en slikt maken je gevoelsleven ook nog eens anders dan ‘normaal’. Ik had tijdens de IVF-pogingen echt een heel kort lontje. Soms lukte het om even van een afstandje naar mezelf te kijken. Dan moesten we er samen maar hard om lachen.

    4. Laat de tegenslagen toe. Bij elke poging hoop je op succes. Zonder hoop geen leven denk ik. Maar als het niet meteen lukt, laat dan ook het verdriet, de teleurstelling toe. Het is een verlies, ook al was er nog geen zwangerschap. Ga niet een uur of een dag na het slechte nieuws alweer in de actiestand om te Googlen hoe je je kansen kan vergroten bij de volgende poging. Merk je dat je toch wegvlucht van je gevoel: ga schrijven. Zet een muziekje op, dekentje om je heen. Laat je tranen even lopen. Dat mag. Hoeft niet, maar het helpt wel om het niet zo op te laten stapelen, al die emoties. 

    Foto: Marleen Sapetapy

    5. Spreek je wensen uit. Laat je voorlichten door de arts, vraag om tips van mensen die weten hoe het is. En als je je ergens onprettig bij voelt, vraag of er een alternatief mogelijk is. Zo kon ik na de eerste pijnlijke eicelpunctie toch een andere vorm van pijnbestrijding krijgen, waardoor de twee keren daarna het veel beter te verdragen was. Let wel: wat voor de een werkt hoeft voor de ander niet te werken. Wat de een pijnlijk vindt, is voor de ander een makkie. We zijn allemaal verschillend van lijf en geest, en de behandelingen zijn per persoon anders. Maar als je voelt dat het ergens wringt en je het anders zou willen: spreek het uit. 

    Het opschrijven van je ervaringen tot slot, kan ook helpen om beter om te gaan met het hele proces. Voor mij was dat tijdens de reis al heel helpend, maar nu een paar jaar verder, kijk ik er toch weer anders naar. Kan ik iets meer het grote geheel zien. En geeft schrijven, net als praten, nog steeds lucht en ruimte. Voor mezelf, en als ik anderen daarbij kan inspireren en helpen, doe ik dat met alle liefde.

    Meer weten over Elisabeth? Volg haar op instagram of facebook, of ga naar haar website

    Leave A Comment

    Related Posts